Budowa willi „Jutrzenka” rozpoczęła się prawdopodobnie w 1897 r., o czym świadczy „Plan Stacji Klima-tycznej w Zakopanem” opracowany przez Józefa Turka w 1897 r., na którym najwyraźniej obiekt zaznaczony jest za Potokiem Czarnym, na obrysie litery „L”. Fundatorami byli przypuszczalnie Maria i Julian Ochorowiczowie.

 

Julian Ochorowicz był doktorem filozofii, wynalazcą w dziedzinie elektroakustyki, telefonii, fototechniki i bezdrutowej telegrafii. Wspólnie z Bogumiłem Hoffem przyczynił się do rozwoju letniska Wisła. Był on też pierwowzorem postaci Juliana Ochockiego w Lalce Bolesława Prusa, z którym się przyjaźnił i dla którego przygotował materiały dotyczące wierzeń w starożytnym Egipcie do powieści Faraon. Gdy w 1898 lub 1899 r. małżonkowie się rozwiedli, budowę na pewien czas przerwano. 

Prace zostały zakończone zapewne przez Marię Ochorowiczową w 1900 r., co potwierdza data na sosrębie. W tym samym czasie jej były mąż wybudował w Wiśle willę w stylu zakopiańskim „Jaskółka” (1900, wg projektu własnego). Do 1903 r. pensjonat z własną stajnią, dziesięcioma końmi wierzchowymi i pięcioma powozami, prowadziła zapewne sama właścicielka. Mieścił się tu także zakład fotograficzny Edera. 

 

Na początku XX w. Maria poślubiła Henryka Monata, który podobnie jak jej pierwszy mąż Julian Ochorowicz, był osobą nietuzin-kową. Prawnik osiadły od 1891 r. w Wiedniu, częsty bywalec Zakopanego, był inicjatorem założenia „Domu Polskiego” w Austrii (1894), korespondentem wielu czasopism polskich (m.in. lwowskich, krakowskich oraz warszawskich), a także austriackiego „Die Zeit”, czy praskiego „Polityk”, w których zamieszczał felietony i artykuły okolicznościowe o literaturze polskiej i ukraińskiej oraz korespondencje literacko-artystyczne. Był miłośnikiem poezji romantycznej, zwłaszcza Juliusza Słowackiego, któremu poświęcił wiele studiów biogra-ficznych i literackich (przełożył na język niemiecki Lillę Wenedę, Halle 1891). Tłumaczył też na język polski literaturę niemiecką i włoską.

 

Od 1904 r. budynek, ze względu na miejsce zamieszkania Henryka Monata w Wiedniu, był zapewne dzierżawiony przez Henryka Bogdaniego. Od tego czasu w „Jutrzence” nie można już było wynająć ani powozów, ani koni pod wierzch.

Najwyraźniej jednak Monatowie nadal przyjeżdżali do Zakopanego, o czym świadczą kulinarno-gospodarskie publikacje Marii, pi-sane w Zakopanem, podobno z inspiracji męża   wydawana do dziś Uniwersalna książka kucharska (1909) oraz Gospodarstwo kobiece w mieście i na wsi (1913). W okresie międzywojennym Maria Ochorowicz-Monatowa nadal często bywała w Zakopanem i tu zresztą zmarła w 1925 r. Jak sugerowała Wanda Gentil-Tippenhauer, to właśnie autorka książki kucharskiej posłużyła Andrzejowi Strugowi jako pierwowzór do postaci Marchołtowej w satyrycznej powieści Zakopanoptikon, publikowanej w latach 1913–1914 w formie felietonów na łamach lwowskiego „Wieku Nowego”.

Monatowa planowała sprzedaż obiektu jeszcze przed I wojną światową oferując go zakopiańskiej gminie. Ze względu na wojnę akt kupna mógł się nieco odwlec, ale z pewnością Gmina Zakopane była już jego właścicielem w 1918 r., o czym świadczy „Spis domów w Zakopanem oraz wykaz will, hoteli i pensjonatów według ulic i numerów orientacyjnych i konskrypcyjnych” z tego właśnie roku. W 1918 r. willa stanowiła siedzibę Kompanii Wysokogórskiej utworzonej przez gen. Andrzeja Galicę.

W latach międzywojennych była tu siedziba władz uzdrowiskowych i Miejskiego Urzędu Zdrowia, a tuż przed II wojną światową   również zakopiańskich organizacji kombatanckich, takich jak: Akademicki Pododdział Związku Strzeleckiego, Legion Śląski, Miejscowe Koło Inwalidów Wojennych, Samodzielny Oddział Związku Strzeleckiego, Stowarzyszenie Weteranów byłej Armii Polskiej we Francji, Związek Oficerów Rezerwy, a także Sekcja Piłki Nożnej Związku Strzeleckiego.

Po II wojnie światowej „Jutrzenkę” przejęły organizacje młodzieżowe: do 1957 r. mieścił się w niej Miejski Komitet Związku Młodzieży Polskiej, od 1953 r. wraz z Domem Harcerza. Tradycje tej ostatniej placówki przejął Młodzieżowy Dom Kultury. W tym czasie willa była doraźnie remontowana, a jeden z trójkątnych dymników w połaci wschodniej zastąpiono wyględem. 18 września 1989 r. obiekt wpisano do rejestru zabytków ( A 601 = A 1122/M). W 1990 r. budynek rozbudowano, odtwarzając rozebraną w latach 20. we-randę. Wzmocniono także posadowienie oraz zaadaptowano piwnice na warsztaty ceramiczne.

W 1998 r. „Jutrzenka” została przejęta przez miasto, a w 2001 r. połączono ją z Międzyszkolnym Ośrodkiem Sportowym. Obecnie budynek podlega starostwu tatrzańskiemu i mieści Tatrzańskie Centrum Kultury i Sportu „Jutrzenka”. W latach 2012 2013 przeprowadzono gruntowny remont konserwatorski obiektu wg dokumentacji opracowanej przez Sławomira Florkiewicza i zespołu „TEKTONIKAARCHITEKCI” (projekt architektoniczny) i Zbigniewa Moździerz (program konserwatorski). 

Obiekt reprezentuje styl zakopiański ze szczytowego okresu jego rozwoju. Wewnątrz zachowany jest w dawnej jadalni sosrąb z datą budowy „1900”.