Historia „Adasiówki” związana jest ze wzrostem zainteresowania gości zdrowotnymi walorami klimatu tatrzańskiego, zwłaszcza dzięki działalności dra Tytusa Chałubińskiego. Właśnie dla zdrowia syna Adama hr. Róża z Potockich Krasińska, synowa Zygmunta Krasińskiego, osiedliła się wraz z trojgiem dzieci na jedenaście lat w Zakopanem. W związku z tym zakupiła od Gustawa Fingera, nadleśniczego dóbr zakopiańskich, murowany domek, do którego dobudowała w 1880 r. piętrową drewnianą willę o charakterze rezydencji. Była pierwszą kuracjuszką, która wraz z dziećmi spędziła zimę pod Tatrami. Rok później miała też już podwaliny pierwszej podhalańskiej kolekcji etnograficznej. Wraz z Magdaleną Butowt-Andrzejkowiczówną próbowały w 1885 r. zainteresować podhalańską ornamentyką dyrektora Szkoły Snycerskiej Franciszka Neužila, który zastosował motywy te do dekoracji mebli w tzw. stylu zakopiańskim, poprzedzającym nurt Witkiewiczowski.

 

„Adasiówka” była w latach 80. XIX w. swoistym salonem intelektualno-artystycznym w Zakopanem. Tu m.in. koncertował w 1884 r. młody Ignacy Paderewski, tu bywali artyści, uczeni i politycy odwiedzający wieś pod Giewontem. Tu, po zakupieniu dóbr zakopiań-skich, zamieszkał w latach 1889 1891 Władysław hr. Zamoyski wraz z matką Jadwigą i siostrą Marią. Tu miał swoją tymczasową zako-piańską siedzibę „Żeński Zakład Wychowawczy hr. jenerałowej Zamoyskiej”, przeniesiony w połowie lipca 1891 r. do nowej siedziby w Kuźnicach.

Dalsze dzieje budynku związane są początkowo z zakopiańskim lecznictwem, kiedy to po zakupieniu willi w 1896 r. Antonina Ma-jewska i dr Bronisław Chwistek urządzili tu zakład dla nerwowo chorych. W 1905 r., w parku wokół „Adasiówki”, odbyła się galicyjska Wystawa Przemysłu Krajowego, a hr. Zamoyski był jej współorganizatorem. Po czternastu latach, 23 lutego 1910 r. „Adasiówkę” nabyło Towarzystwo Kapłanów Katolickich i urządziło tu Dom Zdrowia dla Księży, zmieniając nazwę na „Księżówka”. 

W 1913 r. wybudowano po zachodniej stronie drewnianej willi budynek murowany wg projektu Euge-niusza Wesołowskiego. Było to kolejne zastosowanie stylu zakopiańskiego do architektury murowanej. Budynek utrzymany został w wypróbowanej już stylistyce – kamienna podmurówka, ceglane ściany, półszczytowe dachy zdobione słoneczkami.

Kolejna rozbudowa miała miejsce w latach 1983 2003, kiedy powstało duże murowane skrzydło wg projektu Danuty Kopkowicz i Zbigniewa Śliwińskiego starszego. W 1997 r., przebywający w Polsce z wizytą apostolską Ojciec Święty Jan Paweł II odwiedził „Księ-żówkę” i mieszkał tu od 4 do 7 czerwca. Specjalnie dla niego został przygotowany apartament na I piętrze oraz dobudowano windę. W 2010 r. przeprowadzono remont i modernizację obiektu podczas którego ocieplono ściany, wymieniono okna i drzwi, zmodernizowano pokoje oraz system ogrzewania, a także gruntownie przebudowano kaplicę.

Budynek należy do jednych z najlepiej zachowanych „murowanic” w stylu zakopiańskim.