Obiekt ufundował w latach 1901 1902 r. Stanisław Tarnowski, siostrzeniec Stanisława Kostki Tarnowskiego, wybitnego humanisty, rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego. Został on zaprojektowany i wzniesiony podobno przez Eugeniusza Wesołowskiego, choć bardziej prawdopodobne, że autorem planów i budowniczym był werkmistrz ciesielski i stolarski ze Szkoły Przemysłu Drzewnego, Andrzej Galarowski (wg udokumentowanych danych Eugeniusz Wesołowski przybył do Zakopanego w maju 1902 r.). Projekt bramy wykonał Stanisław Witkiewicz. Do pokrycia budynku i bramy wykorzystano dachówkę ceramiczną, w tym czasie coraz częściej stosowaną jako pokrycie dachów w Zakopanem. Dzieje obiektu związane są do okresu międzywojennego z rodziną Tarnowskich oraz droktorem Józefem Żychoniem, który wynajmował w willi gabinet i przyjmował tu pacjentów (od 1902 r.). Zapewne tutaj właśnie urodził się w 1905 r. Antoni Bogdan Tarnowski, przyszły attaché ambasady w Holandii i Waszyngtonie, a po II wojnie światowej korespondent i spiker Radia Wolna Europa i Głosu Ameryki.

 

Willa pozostała w rękach Tarnowskich także po I wojnie światowej. Jako właścicielka figuruje w 1918 r. Kamila Tarnowska, choć być może chodzi raczej o Marię Tarnowską, żonę Stanisława. Rodzina Tarnowskich spowinowaciła się z rodziną Pawlikowskich poprzez ślub córki Jana Gwalberta Wandy Janiny 1˚voto Woźniakowskiej z bratem Antoniego, Karolem Hilarym. Jaś Tarnowski, brat Antoniego i Karola, był z Marią Koseską założycielem Tarkosu, znanej zakopiańskiej wytwórni kilimów.

 

 

Budynek dotrwał do dzisiejszych czasów z niewielkimi zmianami formy architektonicznej. Na początku lat 90. XX w. jednym z współwłaścicieli budynku był filozof prof. Henryk Tarnowski, syn. Wandy i Karola Hilarego. Najistotniejsza zmiana dotycząca wyglądu zewnętrznego obiektu to wymiana dachówki ceramicznej na blachę.

Obiekt reprezentuje szczytowy okres rozwoju stylu zakopiańskiego, z zastosowaniem oryginalnej de-koracji snycerskiej elewacji.